Veilig achter de mist

Gepubliceerd op 12 maart 2021 om 10:31

 

 

Je leest het vaker. Mensen die ernstig ziek zijn geweest, die daarna bang zijn om te leven.

Ik geloof trouwens dat dit niet alleen bij mensen die ziek zijn geweest aan de orde is.

 

Waarom is een mens bang om te leven. Ik noem dit “veilig achter de mist”. Laatst zei ik tegen iemand dat ik hem ervan verdenk dat hij veilig achter de mist van gedachtes schuilt zodat hij niet de zon in hoeft. Want als je dingen opschrijft, worden ze echt, dan moeten er keuzes gemaakt worden en komen er confrontaties door die keuzes. En dan is het natuurlijk VEEL veiliger achter die mist.   Ook wel te beschrijven als dat je hoofd doemscenario's verzint omdat je geen antwoorden op je gedachten krijgt.

 

Gisteren tijdens een wandeling besefte ik tijdens een gesprek over de toekomst dat ik PRECIES hetzelfde doe. Toen dit besef binnenkwam werd ik overmand door emoties.

 

Want waarom durf ik wel te dromen over kindjes, huizen kopen en een fijn leven opbouwen. Maar als het moment daar is dat er concrete plannen gemaakt kunnen worden, ik eigenlijk mijn kop in het zand (achter de mist) steek en mijzelf wijsmaak dat ik dat allemaal niet kan… Want, “wat als”.

 

Wat als ik dinsdag slecht nieuws krijg na mijn controle, dan kunnen we leuk allemaal plannen maken, maar als ik de 40 niet haal, lijkt het allemaal een beetje doelloos.

 

Nu is het aan mij om dit om te buigen naar een ander gevoel. En daar proberen mensen vaak mee te helpen door te zeggen, “zo moet je niet denken”. Maar dat is hetzelfde dat als iemand zegt; ‘denk niet aan een roze olifant’. Je raadt het al, dat werkt zo niet.

 

Mijn moeder zei vanmorgen aan de telefoon dat je soms je neus moet dichtknijpen, ogen dicht en in het diepe springen.

Want ik kan op andere dagen ook overtuigd zijn dat alles “komt zoals het komt” en dat je je pas zorgen moet maken als het daadwerkelijk aan de hand is.

 

Maar zeker als ik mijn injectie heb gehad (afgelopen zondag)  én richting mijn controle afspraak ga. Dan is mijn hoofd een soep van spoken die steeds wat anders roepen. Dat dat vermoeiend is, is niet de juiste term denk ik. Ik zie het meer als een uitputtingsslag.  Tel bij deze gedachten een werkweek van 40 uur op en je hebt je meid van 34 jaar oud, elke dag om 8 uur in bed. #gezellieee

 

Wat een voordeel is van achter de mist leven, is dat het nooit saai is. de dagen dat de mist er niet is en je vol gas je toekomst plant, lijken mij intenser als dat iemand alles maar op de automatische piloot doet. Er zitten dus voor en nadelen (zoals bij alles) aan. Ik verlang soms naar de automatische piloot, maar weet ook dat je handelt zoals je bent. En blijkbaar doen wij het zo. De hesprekken worden anders. Intensiever omdat het niet meer dromen zijn, maar nu echte plannen. Waar over gesproken moet worden om te zorgen dat het samen gebeurt. Ik denk dat ik ook te lang in mijn leven mij heb laten leiden door anderen (dwz, denken dat het moet zoals anderen het deden) , en nu pas een beetje de ruimte heb om ook daadwerkelijk MIJN toekomst te plannen. Als ik het zo opschrijf heb ik er nog zin in ook!

 

Nu het dus aan mij is om die mist om te vormen tot een rookwolk die weg te blazen is. Nu is het mijn bedoeling meer blogs te schrijven. Want schrijven lucht op, verbindt en zorgt dat de mist misschien minder dik wordt.

 

Misschien leuk te vermelden nog dat we nóg een keer met de Roparun met vakantie mogen. En dat wordt een hele leuke week! Met hele fijne mensen. Daar kijk ik zo extreem naar uit. Tegelijk maak ik mij zorgen om dinsdag, wellicht voor niets, maar ik kan er niets aan doen. De rest van de dinsdag ben ik vrij. Om gewoon de hele dag bij te komen van de spanningen die zich al een maandje opbouwen.

 

Ik las vanmorgen ook ergens dat er mensen zijn, die net zoals ik, dan ook de kracht hebben om te denken aan NA de afspraak. Ik ben maar iets van anderhalf uur in het ziekenhuis dinsdag, en daarna mag ik of lekker werken of keihard chillen. En in het gunstigste geval weer een jaar vooruit naar de volgende controle…

Liefs xL 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Dominique van Bochem
een maand geleden

Spannend liefje, maar komt vast goed!!❤️