Spooky old lady

Gepubliceerd op 24 oktober 2020 om 10:38

Terwijl ik dit schrijf lig ik op de grond,  en probeer ik beweging te krijgen in mn onderrug. D i e d o e t z e e r! Zelfs zo erg dat ik als een soort van quasimodo door de dag ga. Het begon bij het sporten dinsdg. Waarschijnlijk een verkeerde beweging gemaakt met dat oude lijf van mij haha. Woensdag voelde ik het lichtjes, donderdag kon ik bijna niet lopen. Zo'n rugpijn die uitstraalt naar je heupen en benen. Elke beweging voelt alsof je onderrug als een pudding in elkaar gaat zakken. Remedie: blijven bewegen. Donderdag avond kon ik weer bewegen. Vrijdagochtend naar de fysio. Met zn magische werkwijze was het zo goed als weg. En toen ging ik bij een kennis helpen met grote schoonmaak. En bam, hier lig ik weer.

Met dit soort dingen is er een fenomeen dat 'het kankerspook' heet. Dat betekent zoveel als: pijn in je hoofd? Hersentumor. Pijn in je ribben? Uitzaaiingen. En zo ook met deze rugpijn, ook omdat die eerder genoemde persoon dichtbij mij last van heupen had die maar niet wegging. Waarna de Uitzaaiingen in de botten bekend werd. Het heeft echt alle mindset nodig om dat spook geen podium te geven. Proberen te beseffen dat het aan het bankhangen/verkeerde beweging of houding ligt. Maar hij zweeft in mn gedachten. En ook ik merk door de corona en daarmee de zorgafschaling dat ik mijn spook sneller probeer weg te jagen. Moet er ook bijzeggen dat ik de rugpijn herken van eerder. En kan dat dan weerleggen aan die situatie.

Feit blijft wel dat ik erg hiervan baal. Zo lekker zwelgen en denken " owww ik neem die rug zo voor lief als er niets mee aan de hand is". Met een beetje geluk is het over een paar dagen weer weg. Tot die tijd spendeer ik mn tijd hier op de grond, rekkend en strekkend terwijl ik naar "hocus pocus" kijk. Een film uit de tijd dat rugpijn iets voor oude mensen was hahahah

In ander leuk nieuws. Ik heb besloten met een na-traject van healthy for me te starten. Dit omdat ik door meerdere factorem soms wat moeite heb met voor mijzelf zorgen als het aankomt op eten en beweging. Tijd dat dat weer de overhand gaat nemen. Dit is een traject van 3 maanden waarbij ik dmv videobellen nog meer schoppen onder de kont krijg. Met de bekende handvaten, die ik nu enigszins kwijt lijk te zijn. Ik heb er zin in! Mn verzekering vergoed het meeste dus het is ook een kleinere stap om te zetten. Ik merk de laatste tijd ook steeds vaker dat ik weer broeken op een aparte stapel leg met het "die pas ik over een tijdje wel weer" omdat ze nu te strak zitten. Dattt kan niet de bedoeling zijn. Ik wil niet zeggen dat het als falen voelt, maar ik baal er natuurlijk wel van. Juist door dit laatste weet ik dat ik weer even terug in de healthy for me stand moet. Want mn mindset is wat destructief momenteel.

Ik ga nu even proberen als een misvormde krab proberen op te staan. Haha wish me luck en duim please dat het over een uurtje over is die pijn. #wishfullthinking

Liefs xL

 

Ps, ja dat spook heb ik helemaal zelf getekend. I know. Roeping gemist.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Marian
een maand geleden

Hou vol hè meis......

Love you 🥰🥰🥰