27-08-2020 / Ik kan geen netflix meer zien!

Gepubliceerd op 27 augustus 2020 om 14:32

 

25.8

Zondag waren de vaders er. Ook daar was ik niet gezellig bij omdat de plekken die behandelt zijn echt aanvoelen als een soort van mix tussen knetterharde spierpijn en alsof ik volledig in elkaar gemept ben.
Ik ben al wel een heel stuk mobieler gelukkig en kan alweer veel zelf.
 
De hele maandag heb ik op bed gelegen. Tv kijken. Ik kan echt geen tv meer zien. Ik kon gelukkig lekker werken tussendoor en heb de tv maar als een soort achtergrond geluid laten fungeren.

Ik wilde héél graag naar buiten dus wij naar de supermarkt. Op een slakkengangetje daar heen gelopen. Boodschappen gedaan. En t voordeel van waar ik woon, mijn slakkengangetje gaat gewoon op in de mede boodschappers aangezien het overwegend 70+ is.

1x in de 4 weken doen wij zelf de hormoontherapie toedienen. Eerst deed manlief het, tegenwoordig kan ik het ook lekker zelf #independent

Omdat mn buik, waar de injectie normaal komt, natuurlijk blauw en pijnlijk is wilde ik m niet daar zetten. Ik heb gelukkig een klankbord in de vorm van een facebook-groep met lotgenoten. (Het is heel fijn maar hoop dat niemand er verder in hoeft die dit leest ;)). En daar kwam dat het ook gewoon in mn bovenbeen, arm, voorhoofd (grapje) en bil kan. Ik ben lenig, maar niet zo lenig dat ik bij die laatste zelf kan toedienen. Dus ik koos voor mn bovenbeen. Er is iets raars aan jezelf prikken. Zeker met deze injectie. de dagen voordat hij moet, zit ik al in een soort van pms-staat. Een uur nadat hij is toegediend, ga ik m al voelen en wil ik iedereen slaan.
Juist omdat je weet hoe je er op reageert is het gewoon raar om jezelf te prikken. Anyway, gisteravond na de prik. Had ik onrustige benen, jeuk van de wondjes zowel onderhuids als bovenhuids, ik kon niet slapen, kan niet op mn zij liggen, er zat een mug in de klamboe en ik kan niet zelf die klojo's meppen door de ingreep, ik rook overal zoete siroop en er was ook nog een occasionally snurkje.. kortom. Fuck my life haha! Nouuuu dan is t lastig om te relativeren dat het door de prik komt, en je niet gewoon ineens helemaal krankzinnig bent geworden! (Of moordlustig....)

Uiteindelijk toch in slaap gevallen na enige scheldkanonnades in mn hoofd. Ik word de laatste week steeds wakker om 02.40. Geen idee waarom. Dorst denk ik. En elke nacht ligt bink prins-heerlijk op mn kussen. Zodat ik nog maar net mn hoofd kwijt kan.

De dinsdag was het gewoon alweer een week geleden. Ik dacht bij mezelf (en door de prik) oke klaar nu. Hup. Dus ik zat om half 7 al op de bank met koffie. #wakkeeeerrrrrrr

Ik ben om 9 uur gaan inloggen om.wat werk te doen en we waren het er eigenlijk wel over eens dat het vandaag allemaal wat soepeler leek te gaan en dat we gingen proberen auto te rijden. Zijn wat winkels langs gegaan, geluncht. Maar op de terugweg van de lunch, jaaaaa toen kwam de man met de hamer. Hallo mevrouw, jij moet nu plat. Alles kwam later binnen en hoorde gewoon hele zinnen niet van mensen. Lijkt een beetje alsof mn hersens op een dimmer werken en die langzaam lager wordt gedraaid. Dus nu lig ik weer op bed. Weer met netflix. Weer met jeuk. Maar deze keer wel met een kat die er ook voor zorgt dat ik ook echt niet opsta. 
 
26.8 
Dat niet op mn zij kunnen slapen is echt een drama. Dus elke ochtend ben ik gewoon vroeg wakker.
Maar we hadden natuurlijk ook de eerste zomerstorm van het jaar. Het lokte natuurlijk uit tot gewoon NIETS doen. maar omdat ik dat al een week aan het doen was gingen we toch maar de deur uit s'middags.
Eenmaal weer thuis was ik wel weer moe natuurlijk dus ik ben eigenlijk gelijk lekker gaan liggen en vroeg gaan slapen. 
 
27.8
Ik moest om 10 uur in het ziekenhuis zijn voor het verwijderen van de hechtingen. 
Ik was natuurlijk weer voor 6 uur wakker. dus ik dacht, ik zet mijn wekker even op half 9. Maar ik kan weer een beetje op mn zij slapen. dus ik heb op de 1 of andere manier die wekker  in mn slaap uitgezet waardoor ik om 09.08 wakker werd terwijl ik om kwart over 9 met mijn vader had afgesproken om weg te gaan. Dus weer haasten. Ik moet daarmee stoppen hoor haha.
Eenmaal daar liep het wel wat uit, maar de verpleegkundige maakte dit meer dan goed. Ik vind het altijd heerlijk om artsen/verpleegkundigen etc te treffen die heel relaxed en geïnteresseerd zijn. Zo ook deze. 
Ze lachte om mijn grapjes en vond mn synthetische-suit-of-terror mooi! nou dan ben ik al snel tevreden. 
met het weghalen van de hechtingen is er ook een heel groot stuk JEUK weg. Dus ik ben meeer dan dankbaar dat ik vandaag al mocht en niet na 2 weken pas.  
 
Ik mag over een week of 2 weer sporten, dus ik ben alweer aan het bedenken hoe ik daar onderuit kan komen. 
Nee ik heb  nu geen smoezen meer. de Plastische heeft haar werk gedaan, nu is het aan mij om dit ook daadwerkelijk bij te gaan houden Anders is het ook weer zo zonde van haar werk. 
 
 
 

 

 

 

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Marian
2 maanden geleden

Jeetje Lon. Heftig wat je allemaal doormaakt, maar fijn dat je dit wilt delen met ons, zodat we je een beetje, zij het op afstand enzo, Ä·unnen steunen. En laten we vooral je achterban niet vergeten. Die staan in de startblokken om je liefdevol op te vangen. Hou vol meis. Ben trots op je
Dikke kus van je allerliefste tantetje ❤

Lonneke
2 maanden geleden

De liefste!
En bedankt voor je lieve kaartje 💜💜

Mamatie
2 maanden geleden

Lekker bezig hoor. Nog ff volhouden. Gelukkig is de jeuk weg. 😊❤🎈🥰mam

Lonneke
2 maanden geleden

💜💜💜